Frans de Vries - Managing director van FLVAviation/Manager bij AELS en

Nayak Aircraft Services


Op het snijvlak van mens en techniek



Het kan je haast niet ontgaan zijn: de Boeing 747-400 die begin dit jaar de A9 bij Badhoevedorp overstak. Reisorganisatie Corendon nam de kist over van KLM om haar vervolgens bij het nieuwe Corendon-hotel in de tuin te zetten. Veertien dagen voor die ingewikkelde verhuizing spraken we met de man aan het hoofd van de organisatie die AELS (Aircraft End of Life Solutions) voor Corendon inhuurde om de klus te klaren: Frans de Vries. Als managing director van FLVAviation en manager bij AELS en Nayak Aircraft Services is hij een bekende naam in de luchtvaarttechnische wereld. “Ik opereer het liefst op het snijvlak tussen mens en techniek.”


“Bij dit Corendon-project heb ik een lead mechanic, monteurs en een stagiair lopen,” vertelt Frans enthousiast. “Mensen vragen me: waarom heb je een stagiair rondlopen als er zo’n hoog afbreukrisico is? Iedereen kijkt mee… ‘Omdat ‘ie gewoon sterk is,’ antwoord ik dan. Hij is enthousiast, hij wil graag meedoen, dan krijgt hij ook een kans. Ik ben continu bezig met ‘wat wil iemand’, ’wat kan iemand’ en ‘wat kan ik diegene bieden’.”

Sleutelstagiairs
De gigantische klus die zo’n driehonderd meter van de interviewlocatie plaatsvindt, komt maar zijdelings ter sprake. Frans is namelijk meestal opTwente Airport waar AELS normaal gesproken opereert. Hij was vijftien jaar lang directeur van Qualitair, een uitzendbureau in vliegtuigonderhoud. Nu geeft hij leiding aan FLVAviation (advisering), Nayak (vliegtuigonderhoud) en dus aan AELS (vliegtuigontmanteling).


“We hebben daar een bedrijfsproces neergezet dat zich om de stagiair heeft gevormd,” legt Frans uit, “we creëerden functies rondom de stagiairs die er werken, zodat we die kunnen begeleiden. Bij vliegtuigontmanteling is er geen zware, commerciële druk. In tegenstelling tot hier op Schiphol waar er meteen vierhonderd passagiers staan te wachten als je met een vliegtuig stilstaat. Elk uur is een uur. We willen in Twente twaalf vliegtuigen per jaar ontmantelen. Dus er is daar ruimte voor een extra uurtje uitleg. De volgende keer kunnen ze het dan onder begeleiding zelf doen.”

Die twinkeling
Frans’ ervaring in de luchtvaartwereld is vooral een combinatie van zijn passie voor vliegtuigen en zijn hart voor mensen. Alles wat hij doet draait om het zo goed mogelijk samenbrengen van die twee facetten. “Het past dus ook een beetje bij onze bedrijfsfilosofie om te zorgen dat mensen op een juiste plek komen.” Als kind tekende hij al een plattegrond van Schiphol en dat geplante zaadje is alleen maar verder gegroeid. “Als ik nu met jonge mensen over luchtvaart praat, zie ik of het landt of niet. Sommige mensen zijn er niet in geïnteresseerd, maar bij anderen zie ik die twinkeling in de ogen. Die droom, zo’n vliegtuig, het is nog steeds bijzonder. Die kisten zijn zo driehonderdduizend kilo en toch gaan ze de lucht in: hoe dan?”

In zijn tijd als directeur van een uitzendbureau in de luchtvaart zat hij één dag in de week in Hoogerheide bij AM&TS. Zo had hij korte lijntjes met de opleidingen en de studenten. Nu werkt hij nog steeds met de school samen, maar hoe zou die samenwerking tussen AELS, Nayak en AM&TS nog kunnen verbeteren? “Goeie vraag, want bedrijven willen uiteindelijk dat studenten, voor zowel stage als baan, zo goed mogelijk ingezet kunnen worden. Maar ze moeten ook voldoen aan mentaliteit en de vaardigheden die nodig zijn voor de functie. Daarin zouden we nog beter op elkaar kunnen afstemmen. Maar er is meer aan de hand: er zijn te weinig studenten."

Frans de Vries


Die droom, zo’n vliegtuig, het is nog steeds bijzonder.

Uitventen

Frans heeft wel ideeën over wat de school aan die schaarste kan doen: “De opleiding is specifiek en speciaal en dat moet je uitventen. We moeten proberen mensen naar binnen te halen die dat aankunnen. Het moet voor toekomstige studenten geen keuze van: word ik automonteur of vliegtuigmonteur? De luchtvaart is internationaal en gaat over hoogwaardige techniek. Samenwerken in de luchtvaart is anders dan dat je samen op de schaft gaat als je automonteur bent. Je werkt samen aan een vliegtuig, deelt verantwoordelijkheid; je praat erover.” Het tekort aan luchtvaarttechnisch personeel is echter net zo goed een bedreiging voor Frans’ bedrijven. “Ik moet hard werken om te zorgen dat ik voldoende studenten geïnteresseerd krijg om bij ons te werken, want er zijn veel andere bedrijven. De toestroom zou dus groter moeten worden, zodat je wat meer keuze hebt, en wat makkelijker afspraken kunt maken, want dat gebeurt nu veel op het laatste moment. Daar zouden we elkaar ook in kunnen helpen, denk ik. De opleiding moet meegaan in de trend met wat we straks voor de gemiddelde student verwachten.”

Ja, hou mij op de hoogte!